2016 het jaar van de revolutie in de democratie


Vals spelen wordt steeds moeilijker voor de politici, mensen trappen niet meer in de manipulatie via de media en kiezen hun eigen weg. Bovendien worden ze slimmer om de uitslagen van peilingen en stemmingen te controleren waardoor het stelen van stemmen of simpelweg weggooien van ongunstige stemmen steeds moeilijker wordt.

Ons eigen Oekraïne referendum is een voorbeeld en historisch als een omslagpunt, Brexit is een prachtige volwaardige opvolger.

Hel en verdoemenis wacht de Britten volgens de media, ik geloof er niets van, uiteindelijk zal het veel en veel beter gaan met de Britten, als er tenminste niet een slappe dame aan het bewind komt die de wil van het volk naast zich neerlegt.

Ervan uitgaande dat als de een wint de ander verliest, kun je ervan uitgaan dat als de multinationals winnen het volk mag betalen.

Viva la revlotution!

 

Boris Nemtsov door Kiev vermoord


Met het doel het bij Putin in de schoenen te schuiven.

lees hier bron stelling.nl

Er waren kort na de moord een paar conspiracydenkers die zich afvroegen hoe het kwam, dat die gasten in die witte auto van waaruit Boris zijn laatste cadeautje ontving precies wisten waar en op welk tijdstip ze op die brug moesten wezen. Kan je aannemen dat Boris zwaar werd afgelegd. Maar de vroegere Jeltsin-adept had, nadat ie samen met Anna Duritskaya wat had zitten bikken in een restaurant, niet perse de route over de brug hoeven nemen om op hun volgende pleisterplaats te belanden. Maar dat deden ze wel. En Boris legde het loodje. Anna had geen schrammetje. Een beetje raar, want als je toch bezig bent met een verdelgingsmiddel neem je meteen de getuige ook mee. Niet dus. Anna zeeg ineen. Shock. Ze gaf haar debieltje aan de chauffeur van de gestopte sneeuwschuiver en vroeg hem of ie als een speer medische hulp wilde oproepen. Zij kon het gewoon even niet. De chauffeur gaf gevolg aan haar verzoek, gaf haar het debieltje terug en reed verder. Niet uit desinteresse, maar om met zo’n sneeuwgevaarte langdurig stil te staan aan de kant van de rijweg is niet toegestaan. De rest weet u wel zo’n beetje. Smurfen erbij. Medisch personeel erbij. Een conclusie: Boris was niet meer. Het debieltje werd tijdelijk in beslag genomen. Pas later kwamen beelden boven water die aantoonden dat Anna na het knallende evenement iets had weggegooid in een vuilnisbakkie. Wat was de vraag. Aan Anna konden de Kremlinsmurfen het niet meer vragen, want het appetijtelijke fotomodel had na haar eerste verhoor de poten genomen naar haar moederland, Oekraïne. Na de vulles minitieus te hebben omgekeerd troffen de smurfen nog een debieltje aan. Van Anna. En wat bleek? Het was voorzien van een extra tracking device. Gaat bij u een lichie op? Ja, bij ons ook. Anna had buiten Boris nog een paar goeie vrienden. Een van hen was Yuri Birch. De huidige leider van het fascistische bataljon Dnjepr-1, die Anna drie jaar geleden had geïntroduceerd bij Boris. Een ander was Valentin Navylaichenko, het baasje van de SBU oftewel de Oekraïnse geheimedienst. Nou u weer en dan wij weer. Over valse vlaggen gesproken.

Koloniseren doe je zo


Let op, onderstaand artikel dateert al van 2004

US campaign behind the turmoil in Kiev

With their websites and stickers, their pranks and slogans aimed at banishing widespread fear of a corrupt regime, the democracy guerrillas of the UkrainianPora youth movement have already notched up a famous victory – whatever the outcome of the dangerous stand-off in Kiev.Ukraine, traditionally passive in its politics, has been mobilised by the young democracy activists and will never be the same again.

But while the gains of the orange-bedecked “chestnut revolution” are Ukraine’s, the campaign is an American creation, a sophisticated and brilliantly conceived exercise in western branding and mass marketing that, in four countries in four years, has been used to try to salvage rigged elections and topple unsavoury regimes.

Funded and organised by the US government, deploying US consultancies, pollsters, diplomats, the two big American parties and US non-government organisations, the campaign was first used in Europe in Belgrade in 2000 to beat Slobodan Milosevic at the ballot box.

Richard Miles, the US ambassador in Belgrade, played a key role. And by last year, as US ambassador in Tbilisi, he repeated the trick in Georgia, coaching Mikhail Saakashvili in how to bring down Eduard Shevardnadze.

Ten months after the success in Belgrade, the US ambassador in Minsk, Michael Kozak, a veteran of similar operations in central America, notably in Nicaragua, organised a near identical campaign to try to defeat the Belarus hardman, Alexander Lukashenko.

That one failed. “There will be no Kostunica in Belarus,” the Belarus president declared, referring to the victory in Belgrade.

But experience gained in Serbia, Georgia and Belarus has been invaluable in plotting to beat the regime of Leonid Kuchma in Kiev.

The operation – engineering democracy through the ballot box and civil disobedience – is now so slick that the methods have matured into a template for winning other people’s elections.

In the centre of Belgrade, there is a dingy office staffed by computer-literate youngsters who call themselves the Centre for Non-violent Resistance. If you want to know how to beat a regime that controls the mass media, the judges, the courts, the security apparatus and the voting stations, the young Belgrade activists are for hire.

They emerged from the anti-Milosevic student movement, Otpor, meaning resistance. The catchy, single-word branding is important. In Georgia last year, the parallel student movement was Khmara. In Belarus, it was Zubr. In Ukraine, it is Pora, meaning high time. Otpor also had a potent, simple slogan that appeared everywhere in Serbia in 2000 – the two words “gotov je”, meaning “he’s finished”, a reference to Milosevic. A logo of a black-and-white clenched fist completed the masterful marketing.

In Ukraine, the equivalent is a ticking clock, also signalling that the Kuchma regime’s days are numbered.

Stickers, spray paint and websites are the young activists’ weapons. Irony and street comedy mocking the regime have been hugely successful in puncturing public fear and enraging the powerful.

Last year, before becoming president in Georgia, the US-educated Mr Saakashvili travelled from Tbilisi to Belgrade to be coached in the techniques of mass defiance. In Belarus, the US embassy organised the dispatch of young opposition leaders to the Baltic, where they met up with Serbs travelling from Belgrade. In Serbia’s case, given the hostile environment in Belgrade, the Americans organised the overthrow from neighbouring Hungary – Budapest and Szeged.

In recent weeks, several Serbs travelled to the Ukraine. Indeed, one of the leaders from Belgrade, Aleksandar Maric, was turned away at the border.

The Democratic party’s National Democratic Institute, the Republican party’s International Republican Institute, the US state department and USAid are the main agencies involved in these grassroots campaigns as well as the Freedom House NGO and billionaire George Soros’s open society institute.

US pollsters and professional consultants are hired to organise focus groups and use psephological data to plot strategy.

The usually fractious oppositions have to be united behind a single candidate if there is to be any chance of unseating the regime. That leader is selected on pragmatic and objective grounds, even if he or she is anti-American.

In Serbia, US pollsters Penn, Schoen and Berland Associates discovered that the assassinated pro-western opposition leader, Zoran Djindjic, was reviled at home and had no chance of beating Milosevic fairly in an election. He was persuaded to take a back seat to the anti-western Vojislav Kostunica, who is now Serbian prime minister.

In Belarus, US officials ordered opposition parties to unite behind the dour, elderly trade unionist, Vladimir Goncharik, because he appealed to much of the Lukashenko constituency.

Officially, the US government spent $41m (£21.7m) organising and funding the year-long operation to get rid of Milosevic from October 1999. In Ukraine, the figure is said to be around $14m.

Apart from the student movement and the united opposition, the other key element in the democracy template is what is known as the “parallel vote tabulation”, a counter to the election-rigging tricks beloved of disreputable regimes.

There are professional outside election monitors from bodies such as the Organisation for Security and Cooperation in Europe, but the Ukrainian poll, like its predecessors, also featured thousands of local election monitors trained and paid by western groups.

Freedom House and the Democratic party’s NDI helped fund and organise the “largest civil regional election monitoring effort” in Ukraine, involving more than 1,000 trained observers. They also organised exit polls. On Sunday night those polls gave Mr Yushchenko an 11-point lead and set the agenda for much of what has followed.

The exit polls are seen as critical because they seize the initiative in the propaganda battle with the regime, invariably appearing first, receiving wide media coverage and putting the onus on the authorities to respond.

The final stage in the US template concerns how to react when the incumbent tries to steal a lost election.

In Belarus, President Lukashenko won, so the response was minimal. In Belgrade, Tbilisi, and now Kiev, where the authorities initially tried to cling to power, the advice was to stay cool but determined and to organise mass displays of civil disobedience, which must remain peaceful but risk provoking the regime into violent suppression.

If the events in Kiev vindicate the US in its strategies for helping other people win elections and take power from anti-democratic regimes, it is certain to try to repeat the exercise elsewhere in the post-Soviet world.

The places to watch are Moldova and the authoritarian countries of central Asia.

Hellicopters Oecraine neergehaald door Academi?


De Amerikaanse huurlingen van Academi (vh Blackwater) verdenk ik ervan de helicopters te hebben neergehaald, die gore VS en de net zo gore EU spelen een smerig spel in mijn ogen, sturen recht aan op een oorlog in de bakermat van het zionisme.

De krant die een heel bedenkelijke rol (of een duidelijke verradersrol) heeft gespeeld in de tweede wereldoorlog leent zich nu weer voor schaamteloos opportunistische propaganda.

Internet explorer: het zijn de Russen


Dat denk ik tenminste nadat Nazi Europa samen met Nazi VS Nazi Ukraine heeft gesteund in een smerige revolutie en er een vazal hebben neergezet als zogenaamde vertegenwoordiger, hebben de Russen een schot voor de boeg van het imperialistische slagschip van de NWO laten neerdalen. Even laten zien dat sancties twee kanten op kunnen werken.

Oekraïne demonstranten vermoord door CIA?


Als je naar de bekende technieken kijkt, is oorlog voeren net een schaakspelletje, je moet soms wat pionnen opofferen.

Ik vond het te toevallig dat ik op tv kon zien hoe enige (van de  weinige) mensen werden neergeschoten door sluipschutters aan de overkant, volgens de media van de politie.

Doorgaans werkt de politie niet met sluitschutters om demonstranten uit te schakelen.

Mevrouw Nuland (VS) gaf het al aan in het onderschepte telefoongesprek “Fuck the EU” m.a.w., we doen het zelf wel.  De VS heeft wel 30 clubjes die infiltreren in buitenlandse aangelegenheden.

Amerikaanse schepen lagen al voor de spelen in de zwarte zee, zogenaamd om de Russen te helpen bij de spelen, ze wisten al lang wat er op komst was.

Leidt lekker af van de protesten in de EU tegen de EU.

Nu de beelden van Lenin omtrekken, precies zoals destijds van Sadam Hoessein, waarbij destijds bewezen is dat er speciaal mensen uit de VS voor zijn ingevlogen.

Gene Sharp heeft de methode beschreven om met een vreedzaam protest een regering om te gooien, zo is dit protest ook begonnen. het is versneld door de sluipschutters.

EU en de VS kiezen openlijk de kant van de protesterende Neo-Nazi’s die zelfs jachtgeweren meebrachten. Oekraïne vocht aan de kant van de Nazi’s in WO2, vandaar zijn er nog veel bruinhemden.

Zoals bij misdaad ‘follow the money” zoals hier: wie heeft er het meest belang bij een bepaalde actie, dan wijst het spoor naar de daders, in dit verhaal m.i. de VS en de EU.

Wat ik mij wel afvraag is waar halen ze straks het gas vandaan, en dan ook zo goedkoop?

Hierboven het vermoeden, hieronder de onderbouwing

Hallo, doorlopen ja!

bron: stelling.nl  woensdag  5 maart  2014 Wordt er een teepje gelekt waarop de Amerikaanse Victoria Nuland laat horen hoe de VS 5 miljard hebben geïnvesteerd in een nieuw democratisch Oekraïne, met “hun” man aan de leidjng. En jawel, na enkele doden op en rond het plein is “hun” man plots de nieuwe leider van de verse democratie. Vandaag is er weer een teepje gelekt. Dit keer van de Europese Knuppel voor Buitenlandse Zaken Catherine Ashton die haar collega, de minister van BZ van Estland, aan de lijn heeft. Wat zegt die Katherijn? Dat de sluipschutters op het Maidan plein niet in opdracht van de vorige regering schoten, maar dat de opdracht uit de kringen van de nieuwe regering komt. Ashton zegt dat dat onderzocht moet worden. Maar ja, we weten wel beter. Uiteraard wordt er niks onderzocht. En voor de twijfelaars: het Ministerie van BZ van Estland heeft bevestigd dat dit telefoongesprek is gevoerd, op 26 februari. Het is tragisch dat zulke gesprekken worden afgeluisterd, aldus de BZ man van Estland. Ja, tragisch en verder niks aan doen en doorlopen.