Het wachten is op de eerste dode Nederlandse opleider in Afghanistan


En dan struikelt de politiek over elkaar om te verklaren dat niemand maar dan ook niemand dit had kunnen zien aankomen.  Onze mensen als slacht-offers.

Bron: kleintje muurkrant, vrijdag 31 augustus 2012
Nee, weet je wat me moeten doen? We moeten een stel broskopjes naar Afbaardistan sturen om daar luitjes die toch geen reet te doen hebben op te leiden tot politieagent. Analfabeten? Geen probleem. Rukken we een paar dozen pleemobiel open en leggen uit wat ze moeten doen als er een talibanjer zijn neus tegen het raam drukt. En voor leren schieten heb je ook geen leesplankje nodig. Helemaal waar, maar wat nou als ze dat eenmaal hebben geleerd? De huidige opperbaard heeft onlangs verklaard dat zijn discipelen via die opleidingscursussen al diep zijn doorgedrongen binnen de contreien van Karzai’s nieuwe groene en blauwe handhavers van de nationale veiligheid. En hij lult niet uit zijn kinharen. Gisteren raakten wij nog droevig gestemd bij het bericht dat vijf Australische NATO-nalen waren gekeeld door Afbaardse cursisten en pas afgestudeerden. Dat brengt het totaal dit jaar op 47 en daar zal het niet bij blijven. Kunnen we na de verkiezingen, als juf Sap wordt gedwongen om haar mini-sekte onder te brengen bij die van Van der Staaij, onze Kundusjes niet als de dumdum terugfluiten? Voor er ongelukken gebeuren. Stay tuned.

Advertenties

Dank voor je reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s